اول سلام به همه ی دوست های خوبم. دلم تنگ شده بود واسه پست گذاشتن.
امیدوارم همیشه شاد و سر حال باشید و چرخ وبلاگ و وبلاگ نویسی هم همچنان بچرخه. چیزی که امروز من رو مجبور به پست گذاشتن کرد سوالی ه که به شدت ذهنم رو به خودش مشغول کرده.
تصور کنید امروز، نمی دونم چندم مهر ۱۳۸۷ (تاریخ زندگی از دستم در رفته) به طور کاملا اتفاقی، وقتی جواب آزمایشتون رو پیش دکتر می برید، با کمال ناراحتی به شما میگه که با وضع موجود تقریبا غیر ممکنه بتونید بیشتر از یکی دو ماه به زندگی ادامه بدید. این که این جمله چه تاثیری تو روحیه ی شما میذاره خیلی مهم نیست. مهم تر برای من اینه که شما به عنوان یک وبلاگ نویس تو این مدت از چی مینویسید؟ شما به عنوان یک وبلاگ نویس، مخصوصا وبلاگ نویسی که ۲۰ روزی هست ننوشته و حالا میبینه که هر روزش براش کلی ارزش داشته.
شاید یکی بی صبرانه منتظر جواب های شما باشه.
باز هم برای همه ی دوستای خوبم آرزوی سلامتی و شادکامی دارم.
پ.ن: (کاملا بی ربط) تو که دیگه می دونی…!
4 نظر
از ادامه ي بحث مطلع شويد و خوراک RSS نظرات را دنبال کنيد.
خدا رو میخوام نه واسه اینکه ازش چیزی بخوام
خدا رو میخوام نه واسه حل مشکل و غصه هام
خدا رو دوست دارم نه واسه جهنم و بهشت
خدا رو دوست دارم ولی نه واسه زیبا و زشت
خدا رو میخوام نه واسه خودم که باشم یا برم
خدا رو میخوام نه برای روزهای تلخ آخرم
خدا رو میخوام نه واسه سکه و سکوی مقام
خدا رو میخوام که فقط تو رو نگه داره برام:-*
bikhial baba,
)
doost dari manam natijeye azmayeshamo vasat biaram kam biari
marg haghe
doctoram charan parand ziad migan
to movazebe khodet bash
faghat hamin
ma ke ye Sajjad bishtar nadarim
to nabashi ki kafshamoone leh mikone akhe?
ma kafshaye kio leh konim???
.. ma hame khoobim ama
in sheklaka (kheyli say kardam farsi ro pas bedaram)
ro ham ye kam ghashangtareshoon kon adam koli khandash migire , shabihe aghab moondehan bandehaye khoda
(wink) esmesho gozashtam choon ghiafash kheyli aghab moondast teflii (2 noghte D)ahan!! inshalla hame chi doros mishe inam yadam rafte bood begam
دکتراااا حرف زیاد میزنن! خودم به عینه برام اثبات شده
take care!