من و قطع اینترنت و ادیتور وردپرس

۵ سال پیش وقتی که اولین وبلاگم رو باز کرده بودم، به خاطر سرعت پایین اینترنت و دردسر های اشغالی خط و کافی نت رفتن و … مطالبم رو به صورت آفلاین مینوشتم و فقط بعد از اتصال به اینترنت ارسال می کردم. هیچ فرقی هم نمی کرد که با WordPad پست می نویسم یا با word 97 و یا حتی notepad. مهم این بود که چیزی بنویسم که به اون فکر می کنم. با گذشت زمان وبلاگ نوشتن زمان مشخصی برای خودش پیدا کرد. وقتی که من حال وبلاگ نویسی دارم، وقتی که فکرم آروم باشه، یا به قول بچه ها رو مود نوشتن باشم.

اما یک عادت خیلی بد هم پیدا کردم، حالا برای اینکه حس وبلاگ نویسی پیدا کنم باید حتما ادیتور وردپرس جلوم باز باشه. اگر تو ادیتور ورد پرس ننویسم نمیشه. یعنی دیگه چیزی برای نوشتن ندارم. این ۲ روز هم به همت داتک من اینترنتم قطعه. امروز صبح نشستم پای سیستم، یک وردپرس روی localhost نصب کردم، این متن هم تو اون نوشتم

این هم از دیوونه بازی های وبلاگ نویسانه ی من